Ursus 1624 dane techniczne – wymiary, spalanie, wyposażenie

Planujesz zakup ciągnika z serii ciężkiej i zastanawiasz się, co tak naprawdę potrafi Ursus 1624? Szukasz konkretnych informacji o danych technicznych, wymiarach, spalaniu i wyposażeniu? W tym tekście znajdziesz uporządkowane fakty, które ułatwią ci ocenę, czy to dobry traktor do twojego gospodarstwa.

Kim jest Ursus 1624?

Ursus 1624 to ciągnik rolniczy z ciężkiej serii, wywodzący się z tej samej rodziny, co znane modele Ursus 912, 914, 1014, 1224, 1614. Konstrukcyjnie jest bardzo zbliżony do Ursusa 1614, ale ma napęd na obie osie, co w polskich warunkach polowych robi dużą różnicę. Maszyna była produkowana w czasach, gdy Zakłady Mechaniczne Ursus w Warszawie skupiały się na prostych, mechanicznych rozwiązaniach, łatwych w naprawie w każdym wiejskim warsztacie.

Ciągnik trafiał przede wszystkim do większych gospodarstw i PGR-ów, gdzie potrzebny był traktor do ciężkiej orki, głębokiej uprawy, agregatów uprawowo-siewnych czy dużych przyczep. Dziś Ursus 1624 nadal pracuje w wielu gospodarstwach jako główna lub zapasowa maszyna, a jego prosta budowa i dostępność części sprawiają, że wciąż jest chętnie kupowany na rynku wtórnym.

Jakie dane techniczne ma Ursus 1624?

Dane techniczne Ursusa 1624 są zbliżone do modelu 1614, który miał moc około 155 KM i produkowany był w latach 80. i 90. W przypadku 1624 ta sama klasa mocy została połączona z napędem 4×4, wzmocnioną osią przednią i przekładnią przystosowaną do cięższej pracy w polu. Moc silnika, rozstaw osi i masa własna powodują, że jest to traktor stworzony do dużych obciążeń.

Warto spojrzeć na Ursusa 1624 także przez pryzmat innych modeli z rodziny ciężkiej, bo wielu rolników porównuje go z 1224 i 1614. Dzięki temu łatwiej dobrać maszynę do posiadanego sprzętu, szerokości maszyn uprawowych i wymagań co do siły uciągu. Pomagają w tym twarde liczby – moc, moment obrotowy, wymiary, prześwit i masa robocza.

Silnik i moc

W Ursusie 1624 stosowano sześciocylindrowy silnik wysokoprężny o pojemności około 6,8–7,0 l, z turbosprężarką. Jednostka konstrukcyjnie wywodzi się z silników montowanych w modelach 1201 i 1614, ale została dostosowana do pracy z napędem na cztery koła i większym obciążeniem. Moc katalogowa sięga ok. 155–160 KM przy WOM, co w praktyce pozwala na współpracę z pługami 4–5 skibowymi i dużymi agregatami uprawowymi.

Silnik ma klasyczny wtrysk mechaniczny i prostą budowę, dzięki czemu regulacje mogą wykonać nawet lokalne warsztaty pomp i wtryskiwaczy. Spotyka się egzemplarze, w których rolnicy podnoszą moc przez zmianę ustawień pompy wtryskowej lub montaż wydajniejszej turbosprężarki. Znamy przykład z kanału YouTube „Gra o plon”, gdzie przerobiony Ursus bazujący na 1201 osiągnął 177 KM, z możliwością podniesienia mocy powyżej 200 KM. Tego typu modernizacje pokazują, jaki zapas ma ta konstrukcja.

Wymiary i masa

Wymiary Ursusa 1624 sytuują go wyraźnie w klasie ciężkiej. Długość sięga około 4,6–4,8 m, szerokość z oponami rolniczymi wynosi mniej więcej 2,4–2,5 m, a wysokość z kabiną to nieco poniżej 3 m. Taki gabaryt sprawdza się zarówno w polu, jak i na drodze, choć w wąskich podwórkach trzeba już więcej uwagi przy manewrowaniu.

Masa własna dobrze wyposażonego Ursusa 1624 to zwykle około 6,5–7 t, w zależności od ogumienia, obciążników i TUZ. Taki ciężar poprawia trakcję podczas orki czy uprawy, ale wymaga też sprawnych hamulców i sensownie dobranych przyczep. Wielu użytkowników montuje dodatkowe obciążniki na przód, co jest widoczne choćby w egzemplarzu „Misio” prezentowanym na Agro Show 2024 w Bednarach.

Układ napędowy

Największa różnica między 1614 a 1624 to napęd. W Ursusie 1624 mamy napęd 4×4 z dołączaną osią przednią, co bardzo poprawia uciąg w ciężkich warunkach. Przekładnia główna jest mechaniczna, z kilkunastoma biegami do przodu i kilkoma wstecznymi, z możliwością pracy w zakresie polowym i szosowym. To rozwiązanie proste, ale trwałe i znane większości mechaników.

Wałek WOM ma standardowo prędkość 540 i 1000 obr./min, co pozwala współpracować z szeroką gamą maszyn – od rozrzutników, przez prasy, po ciężkie agregaty uprawowo-siewne. W egzemplarzu „1624 i pół” właściciel dołożył przedni TUZ i WOM, co pokazuje, jak łatwo tę konstrukcję rozbudować pod własne potrzeby. Napęd przedni w połączeniu z dużą masą ciągnika daje dobrą trakcję nawet na mokrych glebach.

Jakie jest spalanie Ursusa 1624?

Spalanie Ursusa 1624 interesuje każdego, kto rozważa duży ciągnik w gospodarstwie. Mamy tu mocny, sześciocylindrowy silnik, który przy lekkich pracach potrafi być zaskakująco oszczędny, ale w ciężkiej orce potrafi spalić kilkanaście litrów na godzinę. Dużo zależy od stanu technicznego, stylu jazdy i odpowiedniego doboru maszyn.

Nie ma jednej liczby, która pasowałaby do każdego pola i każdego gospodarstwa. Na glebach lekkich Ursus 1624 poradzi sobie z szerszą maszyną przy podobnym spalaniu na hektarze, a na glinie trzeba będzie zejść ze szerokości roboczej. Różnica w spalaniu między egzemplarzem zadbanym, a ciągnikiem z zużytym wtryskiem i turbiną potrafi być bardzo wyraźna.

Spalanie w lekkich pracach

W lekkich pracach, takich jak koszenie rotacyjne, zgrabiarka, praca z ładowaczem lub lekkim transportem, Ursus 1624 potrafi zadowolić się spalaniem rzędu 6–9 l/h. Silnik pracuje wtedy na niższym obciążeniu, dlatego warto pilnować obrotów, aby nie „kręcić” go bez potrzeby. Wielu użytkowników podkreśla, że przy dobrze ustawionej pompie i regularnej wymianie filtrów spalanie w lekkich zadaniach nie odbiega mocno od mniejszych modeli.

W transporcie na dłuższych odcinkach zużycie paliwa zależy od prędkości i masy zestawu. Jadąc z umiarkowaną prędkością i bez przeładowania przyczep, można utrzymać spalanie na poziomie zbliżonym do innych ciągników o podobnej mocy. Przekroczenie zdrowego rozsądku w ładunku bardzo szybko widać na dystrybutorze.

Spalanie w ciężkiej orce

W ciężkiej orce, pracy głębokimi agregatami czy z dużymi pługami spalanie rośnie. Realne wartości to często 14–20 l/h, a w bardzo trudnych warunkach nawet więcej. Ważniejszy od litra na godzinę jest jednak litr na hektar, bo ten wskaźnik mówi, ile paliwa faktycznie potrzeba na obrobienie pola określonej wielkości.

Jeśli Ursus 1624 ciągnie pług 4–5 skibowy i utrzymuje sensowną prędkość roboczą (około 6–8 km/h), zużycie rzędu 10–14 l/ha jest realne. Na wzrost spalania wpływa też zbyt duża ilość obciążników, nieprawidłowe ciśnienie w oponach i praca na za wysokich obrotach. Warto obserwować obroty silnika i dobierać bieg tak, aby silnik „miał czym pociągnąć”, ale nie był niepotrzebnie przeciążony.

W zadbanym Ursusie 1624 spalanie w ciężkiej orce często mieści się w przedziale 10–14 l/ha, jeśli ciągnik współpracuje z dobrze dobranym pługiem i pracuje na właściwych obrotach.

Jakie wyposażenie ma Ursus 1624?

Wyposażenie Ursusa 1624 w wersjach fabrycznych było dość proste, ale dobrze przemyślane jak na swoje czasy. Ciągnik miał oferować solidną hydraulikę, wygodny dostęp do WOM, prostą kabinę i łatwe sterowanie podstawowymi funkcjami. Wersje eksportowe czasem różniły się detalami, na przykład innym typem kabiny czy innym ogumieniem.

Na przykładzie przerobionego „Misio” widać też, jak wiele można do Ursusa dołożyć – od klimatyzacji po automatykę prowadzenia. To pokazuje potencjał tej konstrukcji do modernizacji i dostosowania do dzisiejszych wymogów pracy w polu, także w gospodarstwach nastawionych na precyzyjne rolnictwo.

Hydraulika i WOM

Układ hydrauliczny Ursusa 1624 opiera się na pompie zasilającej tylny podnośnik i wyjścia hydrauliczne. W standardzie ciągnik ma podnośnik o udźwigu kilku ton, który bez problemu radzi sobie z ciężkimi agregatami uprawowymi i siewnikami. W wielu egzemplarzach znajdziesz też 2–3 pary szybkozłączy, co wystarcza do większości maszyn spotykanych w gospodarstwach.

W przerobionym egzemplarzu „1624 i pół” z kanału „Gra o plon” właściciel dołożył m.in. siłowniki wspomagające podnośnik, dodatkowe szybkozłącza i wolny spływ. Tego typu modernizacje są chętnie wybierane przez rolników, którzy planują pracę z nowocześniejszymi maszynami, wymagającymi stabilnego zasilania olejem i większej liczby obwodów hydraulicznych. Podobnie jak w modelu 1614, WOM oferuje dwie prędkości, co daje elastyczność przy pracy z różnymi narzędziami.

Kabina i komfort pracy

Kabina fabrycznego Ursusa 1624 jest dość prosta, ale znacznie poprawia komfort względem starszych otwartych modeli. Mamy tu podstawowe wygłuszenie, ogrzewanie i fotele z resorowaniem, które w swoich czasach były dużym krokiem naprzód. Dziś wielu użytkowników wymienia fabryczne wygłuszenia na nowe maty, montuje lepsze fotele i poprawia wentylację, co znacząco wpływa na wygodę w wielogodzinnej pracy.

Przykład „Misia” pokazuje, jak daleko można pójść z modernizacją kabiny – właściciel zamontował klimatyzację, nowe obicia wygłuszające, lepszy fotel i rozbudowane sterowanie. W kabinie pojawiły się także kamery, dodatkowe oświetlenie robocze i uchwyty na monitor systemu prowadzenia równoległego. Tego typu zmiany często zaczynają się od prostych kroków, jak wymiana fotela, a kończą na niemal całkowitej przebudowie wnętrza.

Wyposażenie dodatkowe

Ursus 1624 dobrze znosi montaż wyposażenia dodatkowego, dlatego wielu rolników wyposaża go w elementy, których nie było w standardzie. Mowa tu nie tylko o ładowaczach czołowych, ale też o przednim TUZ, złączach elektrycznych czy dodatkowych lampach roboczych. Na targach Agro Show 2024 można było zobaczyć „Ursusa 1624 i pół” z przednim TUZ, na którym wisiał charakterystyczny betonowy obciążnik w czerwone kropki.

Do najczęściej dodawanych elementów wyposażenia w używanych Ursusach 1624 należą:

• ładowacz czołowy do pracy z obornikiem, belami i big-bagami,
• przedni TUZ do współpracy z pługiem śnieżnym, zamiatarką lub obciążnikami,
• dodatkowe oświetlenie LED poprawiające widoczność nocą,
• nowe fotele z lepszą amortyzacją i regulacją pod wagę operatora.

Prosta konstrukcja Ursusa 1624 sprzyja modernizacjom – od ładowacza czołowego, przez przedni TUZ, po montaż klimatyzacji i nowoczesnej elektroniki w kabinie.

Jakie modyfikacje Ursusa 1624 warto rozważyć?

Coraz więcej właścicieli Ursusów 1624 decyduje się na modernizacje swoich maszyn, wzorując się m.in. na projektach takich jak „Misio” z okolic Parczewa. Nie każdy potrzebuje od razu ciągnika o mocy ponad 170 KM, ale kilka rozsądnych zmian potrafi odświeżyć starą maszynę i poprawić komfort pracy na lata. Część modyfikacji można wykonać etapami, w miarę możliwości finansowych gospodarstwa.

Najczęściej modernizacje zaczynają się od doprowadzenia ciągnika do dobrego stanu technicznego, a dopiero potem wchodzi się w podnoszenie mocy czy elektronikę. Bez sprawnych hamulców, hydrauliki i solidnej instalacji elektrycznej każda rozbudowa to proszenie się o kłopoty. Warto iść w stronę rozwiązań sprawdzonych przez innych użytkowników, którzy już przetestowali je w praktyce.

Podniesienie mocy

Podniesienie mocy w Ursusie 1624 polega zwykle na zmianie ustawień pompy wtryskowej, montażu bardziej wydajnej turbiny lub intercoolera. Tego typu operacje wymagają rozsądku i wsparcia dobrego pompiarza, aby nie przesadzić z dawką paliwa. Zbyt agresywne podniesienie mocy może skrócić żywotność silnika, a także obciążyć skrzynię biegów i mosty więcej, niż przewidział producent.

Inspiracją bywa wspomniany „Ursus 1624 i pół”, w którym silnik ustawiono na 177 KM, a właściciel deklarował potencjał na „sporo ponad 200 KM”. To pokazuje możliwości, ale też uświadamia, że w pewnym momencie trzeba inwestować w mocniejsze podzespoły. W wielu gospodarstwach wystarczy lekkie podniesienie mocy, które pomaga pociągnąć szerszy agregat, nie wchodząc w ekstremalne wartości.

Nowoczesna elektronika

Elektronika w starym Ursusie jeszcze kilkanaście lat temu brzmiała jak fanaberia. Teraz coraz częściej widzimy w nich systemy prowadzenia równoległego, kamery cofania i rozbudowaną sygnalizację pracy maszyn. W „Misiu” zamontowano system automatycznego sterowania kierunkiem jazdy CHCNAV z nakładką na kolumnę kierowniczą i dużym monitorem w kabinie, co pozwala pracować precyzyjniej i spokojniej.

Jeśli rozważasz unowocześnienie swojego Ursusa 1624, dobrym kierunkiem są:

• system prowadzenia równoległego z korekcją sygnału GNSS,
• kamery obserwujące maszynę z tyłu i z boku,
• dodatkowe gniazda elektryczne i instalacja pod monitory maszyn,
• modernizacja oświetlenia na LED w połączeniu z nową wiązką przewodów.

Tego typu dodatki nie zmieniają mechaniki ciągnika, ale ułatwiają codzienną pracę. W dłuższej perspektywie pozwalają też lepiej kontrolować spalanie, bo łatwiej utrzymać równomierną prędkość i dokładne prowadzenie maszyn. W połączeniu z dobrą kabiną i rozsądną mocą Ursus 1624 nadal może być bardzo użytecznym „koniem roboczym” w gospodarstwie.